منسوخ شدن تکالیف سنتی در عصر AI
با فراگیر شدن ابزارهای AI، مدارس و دانشگاهها با چالش تعریف دوباره تقلب و بازنگری در شیوههای تدریس و ارزیابی مواجه شدهاند.
گزارش کتاب دیگر به تاریخ پیوسته است. آزمونهای خانگی و مقالات در حال منسوخ شدن هستند. به گفته معلمان دبیرستان و اساتید دانشگاه، استفاده دانشآموزان از هوش مصنوعی آنقدر فراگیر شده که سپردن تکالیف نوشتاری برای انجام در خارج از کلاس، مانند این است که از آنها بخواهید تقلب کنند.
کیسی کانی، که ۲۳ سال سابقه تدریس زبان انگلیسی دارد، میگوید: «تقلب سر به فلک کشیده است. این بدترین وضعیتی است که در تمام دوران حرفهای خود دیدهام». دیگر سوال این نیست که آیا دانشآموزان تکالیف خود را به چتباتهای هوش مصنوعی برونسپاری خواهند کرد یا نه؛ اکنون فرض بر این است که «هر تکلیفی که به خانه فرستاده میشود، با کمک هوش مصنوعی انجام خواهد شد».
مسئله اصلی اکنون این است که مدارس چگونه میتوانند خود را با این وضعیت وفق دهند، زیرا بسیاری از ابزارهای آموزشی و ارزیابی که برای نسلها مورد استفاده قرار گرفتهاند، دیگر کارایی ندارند. با پیشرفت سریع فناوری هوش مصنوعی و در هم تنیده شدن آن با زندگی روزمره، نحوه یادگیری دانشآموزان و شیوه تدریس معلمان در حال دگرگونی است و این امر سردرگمی جدیدی را در مورد تعریف تخلف تحصیلی ایجاد کرده است. آقای کانی، برنده جایزه «معلم سال کالیفرنیا» در سال ۲۰۲۴، میپرسد: «ما باید از خودمان بپرسیم تقلب چیست؟ چون فکر میکنم مرزها در حال محو شدن هستند».
راهکارهای معلمان: انتقال یادگیری به درون کلاس
برای مقابله با این چالش، دانشآموزان آقای کانی در دبیرستان والنسیا در جنوب کالیفرنیا، اکنون بیشتر تکالیف نوشتاری خود را در کلاس انجام میدهند. او با استفاده از نرمافزاری، صفحهنمایش لپتاپ دانشآموزان را از روی دسکتاپ خود زیر نظر میگیرد که به او اجازه میدهد صفحهنمایش آنها را «قفل» کرده یا دسترسی به سایتهای خاصی را مسدود کند. او همچنین در حال ادغام هوش مصنوعی در درسهای خود است تا به دانشآموزان بیاموزد چگونه از آن به عنوان یک کمک آموزشی استفاده کنند، تا «بچهها با هوش مصنوعی یاد بگیرند، نه اینکه با آن تقلب کنند».
در مناطق روستایی اورگان نیز، کلی گیبسون، معلم دبیرستان، به روش مشابهی روی آورده و تکالیف نوشتاری را به داخل کلاس منتقل کرده است. او همچنین در حال استفاده بیشتر از ارزیابیهای شفاهی است تا دانشآموزان درک خود را از متون خوانده شده به صورت کلامی توضیح دهند. خانم گیبسون میگوید: «قبلاً یک موضوع انشا میدادم و میگفتم تا دو هفته دیگر یک مقاله پنج پاراگرافی میخواهم. این روزها دیگر نمیتوانم این کار را انجام دهم. این کار تقریباً مانند این است که از نوجوانان خواهش کنید تقلب کنند».
یک تکلیف معمول در درس انگلیسی دبیرستان را در نظر بگیرید: مقالهای بنویسید که ارتباط طبقه اجتماعی را در رمان «گتسبی بزرگ» توضیح دهد. بسیاری از دانشآموزان میگویند اولین غریزه آنها این است که از چتجیپیتی برای «طوفان فکری» کمک بگیرند. در عرض چند ثانیه، چتجیپیتی فهرستی از ایدهها برای مقاله، به همراه مثالها و نقلقولهایی برای پشتیبانی از آنها ارائه میدهد و در انتها میپرسد که آیا میتواند کمک بیشتری کند: «آیا برای نوشتن بخشی از مقاله کمک میخواهید؟ من میتوانم به شما در تهیه پیشنویس مقدمه یا طرح کلی یک پاراگراف کمک کنم!».
دوراهی دانشآموزان: ابهام در مرزهای استفاده مجاز
دانشآموزان میگویند که اغلب با نیت خیر برای مواردی مانند تحقیق، ویرایش یا کمک به خواندن متون دشوار به سراغ هوش مصنوعی میروند. اما هوش مصنوعی وسوسهای بیسابقه ایجاد میکند و گاهی اوقات تشخیص مرز مجاز دشوار است. لیلی براون، دانشجوی سال دوم روانشناسی، برای طرحریزی کلی مقالاتش به چتجیپیتی تکیه میکند، زیرا به تنهایی در کنار هم قرار دادن اجزای مختلف مشکل دارد.
چتجیپیتی همچنین به او کمک کرد تا کلاس فلسفه سال اول را با موفقیت پشت سر بگذارد، جایی که متون تعیینشده «مانند یک زبان دیگر به نظر میرسیدند» تا زمانی که خلاصههای هوش مصنوعی از آنها را خواند. او میگوید: «گاهی اوقات از استفاده از چتجیپیتی برای خلاصهنویسی احساس بدی دارم، زیرا از خودم میپرسم آیا این تقلب است؟ آیا کمک به من برای شکل دادن به طرح کلی، تقلب است؟ اگر مقالهای را با کلمات خودم بنویسم و بپرسم چگونه آن را بهبود بخشم، یا زمانی که شروع به ویرایش مقالهام میکند، آیا این تقلب است؟».
به گفته او، در سرفصلهای درسیاش جملاتی مانند «از هوش مصنوعی برای نوشتن مقالات و شکل دادن به افکار استفاده نکنید» وجود دارد، اما این جمله ابهامات زیادی باقی میگذارد. دانشآموزان میگویند اغلب از پرسیدن سوال از معلمان برای شفافسازی خودداری میکنند، زیرا اعتراف به هرگونه استفاده از هوش مصنوعی میتواند برچسب متقلب بودن را به آنها بزند.
از ممنوعیت تا پذیرش: تکامل سیاستهای آموزشی
سیاستهای مربوط به هوش مصنوعی معمولاً به معلمان واگذار میشود، که اغلب به این معناست که قوانین حتی در یک مدرسه نیز بسیار متفاوت است. برای مثال، برخی از مربیان از استفاده از ابزار Grammarly.com که یک دستیار نوشتاری مبتنی بر هوش مصنوعی است، برای بررسی گرامر استقبال میکنند، در حالی که دیگران آن را ممنوع میکنند، زیرا این ابزار پیشنهاد بازنویسی جملات را نیز میدهد. پس از عرضه چتجیپیتی در اواخر سال ۲۰۲۲، بسیاری از مدارس در ابتدا استفاده از هوش مصنوعی را ممنوع کردند.
اما دیدگاهها در مورد نقش آن در آموزش به شدت تغییر کرده و اصطلاح «سواد هوش مصنوعی» به یکی از کلیدواژههای فصل بازگشایی مدارس تبدیل شده است. در تابستان گذشته، چندین کالج و دانشگاه کارگروههای هوش مصنوعی خود را برای تدوین دستورالعملهای دقیقتر تشکیل دادند. دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، راهنمای جدیدی را به تمام اعضای هیئت علمی ایمیل کرد که از آنها میخواهد «بیانیهای روشن در سرفصل درسی خود در مورد انتظارات» پیرامون استفاده از هوش مصنوعی بگنجانند و تأکید کرد که هوش مصنوعی «در حال ایجاد سردرگمی جدیدی در مورد روشهای مشروع برای تکمیل کار دانشجویان است».
چالشهای اجرا و آینده ارزیابی تحصیلی
دانشگاه کارنگی ملون شاهد افزایش چشمگیر تخلفات تحصیلی به دلیل هوش مصنوعی بوده است، اما اغلب دانشآموزان آگاه نیستند که کار اشتباهی انجام دادهاند. برای مثال، دانشجویی که در حال یادگیری زبان انگلیسی بود، تکلیفی را به زبان مادری خود نوشت و از یک ابزار ترجمه مبتنی بر هوش مصنوعی برای تبدیل آن به انگلیسی استفاده کرد، غافل از اینکه این ابزار زبان او را نیز تغییر داده بود.
اجرای سیاستهای مربوط به صداقت علمی پیچیدهتر شده است، زیرا تشخیص استفاده از هوش مصنوعی دشوار و اثبات آن حتی سختتر است. اعضای هیئت علمی اکنون در متهم کردن دانشآموزان محتاطتر هستند، زیرا نمیخواهند به ناحق کسی را متهم کنند و دانشآموزان نگرانند که در صورت اتهام نادرست، راهی برای اثبات بیگناهی خود نداشته باشند. به همین دلیل، بسیاری از اساتید در حال حذف آزمونهای خانگی هستند.
امیلی دژو، که در دانشکده بازرگانی کارنگی ملون تدریس میکند، تکالیف نوشتاری خانگی را حذف کرده و آنها را با آزمونهای کلاسی روی لپتاپ در «مرورگر قفلشده» که مانع خروج دانشآموزان از صفحه آزمون میشود، جایگزین کرده است. او میگوید: «انتظار داشتن انضباط بالا از یک جوان ۱۸ ساله غیرمنطقی است. به همین دلیل این وظیفه اساتید است که چارچوبهای محافظتی ایجاد کنند».
برای مطالعه مقالات بیشتر اینجا کلیک کنید.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟